Ochrona przyrody, Parki Narodowe w Polsce

Drukuj
Wpisany przez Biologia.net.pl   
czwartek, 20 listopada 2014 14:18

Metody ochrony przyrody

Konserwatorskie – właściwa zabiegi ochraniające i konserwujące zabytki przyrody, restytucja populacji przez pomnożenie gatunku ginącego oraz reintrodukcja, czyli przywrócenie gatunku do jego naturalnego środowiska (np. reintrodukcja bobra w Puszczy Kampinoskiej)
Planistyczne – racjonalne użytkowanie i eksploatacja zasobów przyrody, ponowne użytkowanie surowców, rekultywacja terenów o utraconej wartości użytkowej, kształtowanie krajobrazu

Formy ochrony przyrody

Parki narodowe – wielkopowierzchniowe formy terenu liczące jeden lub kilka ekosystemów, w niewielkim stopniu przekształconych przez człowieka. Tereny te są powoływane przez najwyższe władze w państwie, posiada własne władze zarządzające, administrację i służby.

Parki Narodowe w Polsce:

    Parki Narodowe w Polsce
  1. Babiogórski Park Narodowy              
  2. Białowieski Park Narodowy
  3. Biebrzański Park Narodowy                  
  4. Bieszczadzki Park Narodowy
  5. Drawieński Park Narodowy                   
  6. Gorczański Park Narodowy
  7. Kampinoski Park Narodowy               
  8. Karkonoski Park Narodowy
  9. Magurski Park Narodowy                  
  10. Narwiański Park Narodowy
  11. Ojcowski Park Narodowy                  
  12. Park Narodowy Bory Tucholskie
  13. Park Narodowy Gór Stołowych               
  14. Park Narodowy Ujście Warty
  15. Pieniński Park Narodowy                   
  16. Poleski Park Narodowy
  17. Roztoczański Park Narodowy               
  18. Słowiński Park Narodowy
  19. Świętokrzyski Park Narodowy               
  20. Tatrzański Park Narodowy
  21. Wielkopolski Park Narodowy              
  22. Wigierski Park Narodowy
  23. Woliński Park Narodowy

Rezerwaty przyrody

  Rezerwaty przyrody obszary objęte ochroną prawną. Wyróżnia się rezerwaty faunistyczne, florystyczne, biocenotyczne (np. leśne), geologiczne i inne. Istnieje także podział na rezerwaty ścisłe i częściowe. W tych drugich działalność człowieka jest dopuszczalna, a ochrona przyrody ma charakter aktywny, natomiast w rezerwatach ścisłych zabrania się wszelkiej ingerencji człowieka (wyłącznie ochrona bierna)

Parki krajobrazowe

Parki krajobrazowe i strefy chronionego krajobrazu – formy służące zachowaniu piękna krajobrazu na rozległym terenie. Stanowią połączenie ochrony przyrody z potrzebami turystyki i rolnictwa.
Pomniki przyrody – najstarsze formy ochrony przyrody, do których należą pojedyncze stanowiska i obiekty przyrody ożywionej lub nieożywionej, a więc: pojedyncze drzewo, aleja drzew, źródło, jaskinie i skały, wydmy.

Ochrona gatunkowa:

Prawna ochrona określonych gatunków flory lub fauny. Dzieli się na ochronę in situ i ex situ. Ochrona in situ są to wszelkie formy ochrony przyrody w miejscu ich naturalnego występowania, natomiast ochrona ex situ jest to ochrona gatunkowa poza naturalnym siedliskiem danego gatunku, np. w ogrodach zoologicznych lub botanicznych, a także banki genów. Ochronę gatunkową dzieli się na częściową i ścisłą.

Poprawiony: czwartek, 20 listopada 2014 14:24